Sayın Gülseren Özbek,

14.5.2009 tarihli mailinizi aldım.

Kıymetli yavrum, üzüntünü tahmin edebiliyorum. Dünyanın en şerefsiz antrenörü, dünyanın en rezil futbolcuları ve dünyanın en duygusuz yönetim kurulu Fenerbahçelilere kan kusturdular. Allah da onları üzsün inşallah. Dünya futbol tarihinde yetmiş yaşını aşkın bir kimsenin antrenörlük yaptığı ilk defa görüldü. Hangi kirli amaçlarla, hangi yönetici bu bağlantıyı kurdu bilmiyoruz. Fakat Fenerbahçe tarihinde bu kadar alçak, bu kadar duygusuz, bu kadar nobran bir antrenör ilk defa görüldü. Hiç unutmuyorum. Uzun yıllar önce Fenerbahçe Galatasaray maç yapıyor. Birinci devre bitti. Fenerbahçe 3-0 mağlup. Fenerbahçenin antrenörü Veselenoviç, soyunma odasına gidiyor, “Yavrularım,” diyor, “hiç üzülmeyin, maç yeni başlıyor. İkinci devreye sahaya yeni çıkıyormuş gibi gireceksiniz. Arka arkaya dört gol atacaksınız. Ve maçı 4-3 kazanacaksınız. Haydi yavrularım, gösterin kendinizi.” Ve öyle oldu, maç 4-3 bitti. Dini, imanı para olan bu Aragones denilen Allah’ın belası altıncı dakikada yenilen golden sonra “Tabi,” diyor, “ilk iki maçı biz aldık. Bir takımı üç kere üst üste yenmek zordur.” Bu şerefsiz adam daha altıncı dakikada mağlubiyeti kabul ediyor. Ne yazık ki bu adamın ne rezil, ne kepaze bir insan olduğu geldikten kısa bir zaman sonra anlaşıldı. Bütün futbol otoriteleri bunu söyledi. Ne yazık ki paragöz başkanımız ve Fenerbahçe sevgisinden dünyalar kadar uzak olan küçük hesapların adamı yönetim kurulumuz ne hikmetse hangi hesaplarla bu adamı kovmadılar. Adamın içinde nakış iğnesinin ucunun, milyarda biri kadar sevgi yok. Dini, imanı para. Beşikteş da birkaç sene evvel Del Bosque isimli bir anterenör getirmişti. Beşiktaşın içi sevgi dolu yöneticileri aralarında anlaştılar bu pis adamı kovdular. Ne yazık ki onların gösterdiği bu asaleti Fenerbahçe yönetim kurulu gösteremedi. Bu mendebur adamı bugünlere kadar getirdi. Yazıklar olsun. O tazminatı pekala taraftarlar verebilirlerdi. Ama o aşk, o yürek küçük hesapların adamı olan yöneticilerde nerde? Keşke klüp şimdi futbolcuların hepsini kovsa, defetse. Sahaya paf takımıyla çıksa, yürekleri Fenerbahçe aşkıyla dolu gencecik çocuklar top koştursalar. Hiç önemi yok, her maçta yenilebiliriz. Ama yirmialtı senelik özlemi bitirecek maçta hayalet gibi dolaşan futbolculardan daha fazla tarftarı mutlu ederler. Bıktık, usandık, tiksindik bu rezil şöhretlerden. Bize gencecik,, pırıl pırıl renk aşkıyla dolu futbolcular gerek. Biliyorum bu satırları yönetim kurulu okusa gülerler, alay ederler. Ama bizim ıstırabımızı duyacak, bize saygı gösterecek ruh, anlayış onlarda nerde?

Değerli yavrum, bir kimseye beddua edeceğin zaman "İnşallah" de, "Fener taraftarı olursun, ömür boyunca yüzün gülmez..."

Selam, sevgi ve saygı ile.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :