Sayın “Arzuhal”,

20.2.2010 tarihli mailinizi aldım.

Kıymetli yavrum, senelerce senelerce evveldi. Merak ettim, insan kelimesi nereden geliyor diye araştırdım. Uzun süre çaba harcadıktan sonra Allah bunu öğrenmemi nasibetti. İnsan kelimesi üns kökünden geliyordu. Ünsiyet demek, birarada olmak, görüşmek, sohbet etmek anlamlarını kapsıyordu. Değerli yavrum, aslolan çevremizdeki belli bir düzeye gelmiş, akıllı, kültürlü, görgülü insanlarla konuşmak, sohbet etmek. Ama çevremiz abur cubur insanlarla doluysa nefsaniyetlerinin kölesi olmuş, Dostoyevski’nin tabiriyle insancıklarla dolu ise o zaman kendi dünyamıza çekilip Allah’la, Peygamberle, Kur’an-ı Kerim’le, Hadis-i Şeriflerle, Yunus’la, Mevlana ile dost olmak daha iyi değil mi? İnsan öyle kimselerle dost olmalı ki onlardan ayrıldığı zaman içi en nezih, en temiz, en güzel duygularla, düşüncelerle dolmalı. Eğer böyle kimseler yoksa harcanan zamanlara yazık değil mi?

Değerli yavrum, benim görüşüm bu. Ömür boyu da böyle yaşadım. Hayatımda bir kere abur cubur, okumayan, düşünmeyen, hissetmeyen kimselerle dost olmadım. Bundan sonrası için de Allah esirgesin. Artık karar senin. Ben sana aklın, kültürün, edebin kriterlerini verdim. Dilediğin şekilde kullanabilirsin.

Selam, sevgi ve saygı ile.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :