Sayın Qafar Abdullayev,

12.3.2010 tarihli mailinizi aldım.

Kıymetli yavrum, mailine cevaben yazdığım yazıyı olgunlukla karşılaman beni çok mutlu etti. Allah razı olsun. Amacım kimseyi kırmak, incitmek değil. Ama Karabağ meselesi hepimizin kalbinde büyük bir yara. Karabağ alınıncaya kadar bu yara hep kanayacak. Bu, sadece Azeri kardeşlerimizin değil Müslüman olduğuna inanan herkesin vazifesi. Bunu ideal haline getirelim. Çocuklarımıza bunu aşılayalım. Karabağ’la oturup Karabağ’la kalkalım. Bu mesele şairin dediği gibi:

“Ben yanmazsam, sen yanmazsan, biz yanmazsak

Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa”

şiirinde en güzel ifadesini buluyor.

Değerli kardeşim, vatan sevgisi olmayanın imanı da olmaz. Ben onun Allah inancına da inanmam. Falanca bu düşüncede olmayabilir. Bize ne? Canı cehenneme. Biz bu ideali her haftalık toplantıda dile getirelim, inancımızı haykıralım.

Değerli yavrum, ben de arkadaşlarına ayrı ayrı selam ve hürmet ediyor, ıstıraplarına katılıyorum.

Selam, sevgi ve saygı ile.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :