Sizden Gelenler

 

subHeader_l

Konu : Hazret-i insan olabilmek
Gönderen : Özden Çiçek
Tarih : 1/24/2007 9:18:31 AM


Bazen  derinden hissediyorum ki bu dunya hayatinin ve yasamin gizi olan imtahanimiz zaman zaman siddetleniyor. Oyle ya, her zaman gulluk gulistanlik degil yasam. Yorgunluklar bazen had safhaya variyor. Insanin tahammul gucu azaliyor boyle zamanlarda . Normal akis icinde etkilenmeyecegi olaylara bile daha hassas yaklasiyor. Dusunceleri ile hisleri daha bir birbirine karisiyor. Saglikli analiz yapamadigindan  dugusal davraniyor pekcok konuda. Bazen belki bogazina bir yumruk oturuyor. Her andan daha cok destege ihtiyac duyuyor.  Ancak kendini gucsuz ve yalniz hissettigi bu anlarda her kim olursa olsun , ne denirse densin ic huzurunu geri dondurecek olan yine de kendisi oluyor. Iste bu noktada iman gucu en buyuk yardimci olarak ortaya cikiyor… Eger dert, sorun, kirginlik her ne ise Allah ‘a siginabiliyorsak ve sadece ondan yardim umuyorsak , yardim hic umulmadik kadar net bir sekilde geliyor. Ancak burdaki ince nokta su ki; vuku bulan olaylar ve sonuclar bizim icin hayirli olanlardir deyip ona inanabilmek.

 

Bir sevgili dostum hatirlatti gecen gun Kehf suresindeki Hz. Musa ile Hizir aleyisselamin kissasini. Ne de guzel aciklar o kissa bizim olaylara bakis acimizin zahiri oldugunu. Herseyi tek boyutlu degerlendirdigimizi. Oysa bir bilebilsek olaylarin altinda yatan sirlari , gercek sebepleri ve dogurabilecegi sonuclari. Burada Rabbimize tam teslimiyet butun kapilari acan anahtar degil mi:?

 

Zaman zaman, herseyi basarabildigimizi, kontrolu elimize aldigimizi ve yasamimizi yonlendirebildigimizi, yeteri olgunlaga eristigimizi sanirken nasil da nefsimizin eline dusuveriyoruz aslinda…

 

Epey onceleri bir kucuk hikaye okumustum; bir gururlu kendini begenmis sinek varmis , zerre kadar varligini gunes gibi gormekteymis. Bir gun bir pislik birikintisinin uzerindeki saman copunun uzerine konmus. Kendi kendine ;’Denizler uzerinde yuzen gemilerden soz ediliyordu, iste bu deniz , bu da gemi , ben de dirayetli bir kaptanim diye dusunmus. O pislik birikintisi ona ucsuz bucaksiz bir umman oluvermis. Herkesin alemi kendi gorusune gore olur degil mi? Sinekte onu oldugu gibi gorebilecek goz nerede…Gozu gorusu ne kadarsa denizi de o kadar..  

 

Ah !!simdi aklima bir minik oyku daha geldi… Bir nahiv bilgini bir gemiye binmis. Az biraz kendini begenen, bilgisiyle gururlanan birisiymis. Gemiciye sormus; Sen hic nahiv okudun mu diye.. Gemici hayir diye yanitlamis. “ Vah , vah yazik, omrunun yarisi gitmis “demis. Gemici incinmis biraz, kalbi kirilmis ama sesini cikarmamis. Denizde giderken aniden bir firtina kopmus, ruzgar gemiyi adeta bir hortumun icine surukleyivermis. Gemici bu kargasada nahiv bilginine bagirmis. “Yuzme bilirmisin” diye.. Adam caresiz “Bilmiyorum” diye yanitlamis.  “Cok cok yazik “diye bagirmis gemici “Omrunun tamami gitti cunku gemi batiyor”…

 

Annecigimin surekli tekrarladigi bir soz vardir "Bildigimin alimi , bilmedigimin cahiliyim " diye cok severim de tekrarlamaya icime sindirmeye calisirim elimden geldigince..

 

 Gururu , kibiri birakip bu cihanin ve bu cihandaki herseyin faniligini bir gorebilirsek… Deniz bile oluyu basinda tasiyor. Diri kimse ise onun elinden kolay kolay kurtulamiyor. Eger baslarda tasinmak istiyorsak, gururlu, kibirli olmadan tevazuyu elden birakmadan nefsimizi oldurmaye calismaliyiz. Degil mi?

 

Iste o zaman bizi zorlayan ne olursa olsun, elimizi ayagimizi kesen, aklimizi karistiran, hislerimizi kamcilayan, bizi inciten , kiran, uzen, basacikilmaz gibi gorunen her ne ise bir derin ic gecirip diyebiliriz ki:

 

Hostur bana senden gelen

Ya hilat u yahut kefen

Ya taze gul yahut diken

Kahrin da hos lutfun da hos.

 

Gelse celalinden cefa

Yahut cemalinden vefa

Ikisi de cana safa

Kahrin da hos lutfun da hos

 

 

 

Efendim, biliyorum ki yukarida deginmeye calistigim konuyu defalarca bu sayfalardan acikladiniz , o guzel uslubunuz ve , muhtesem ornekler ve engin tecrubeniz ile bizlere isik oldunuz. Ancak hayat boyu bizi zorlayan ve pesimizi hic birakmayacak olan bu konuda yine zora dusen dostlar, gundeminde bulunduran bizler icin birkac satir yazma lufunda bulunursaniz cok memnun olacagim. Sevgi ve hurmet ile ellerinizden opuyorum. Butun gonul dostlarina ve size icinde bulundugumuz Muharrem ayinda nice guzelliklere erismeyi ve hakkiyla tefekkur edebilmeyi nasip etmesini Rabbimden diliyorum. Selam sevgi ve dua ile..

 





Ozden CICEK
Creative & Decorative Painting 
Dubai

www.ozdencicek.com


Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :

Hazret-i insan olabilmek Yazan Özden Çiçek
Cvp: Hazret-i insan olabilmek Yazan Sabri Tandoğan

...::Bu yazıyı arkadaşına gönder::...

Geri Dön

 

[Ana Sayfa] [Sabri Tandoğan] [Kitapları] [Yazıları] [Röportajları] [Resim Albümü] [Sizden Gelenler] [Dosya Arşivi] [Arama] [İletişim]