Sayın Engin Bey,

24.1.2007 tarihli mailinizi aldım. Kıymetli yavrum, bizler hep isteklerimizin tahakkukunu bekler, olmadığı zaman da üzülürüz. Ne yazık ki çok zaman düşünmeyiz de...Acaba isteklerimizin olması mı bizim için hayırlıdır, yoksa olmaması mı? Bilemeyiz. Geçen sene bir gazetede okumuştum. Gazeteci ceza evine gider ve son üç yılın milli piyangodan en büyük ikramiyeyi kazanan talihlileri ile röportaj yapar. Artık bunları talihli mi denir, yoksa talihsiz mi o da ayrı mesele. Üçü de en büyük ikramiyeyi kazandıktan sonra hapise düşüyorlar. Ve büyük bir ıstırap içinde yaşıyorlar, keşke diyorlar on para çıkmasaydı da hapishanede olmasaydık. Ve üçü de çıkan paranın kendilerini şımarttığını, azdırdığını söylüyorlar.

Şimdi Engin Bey, nice insan yeni yılın birinci günü gazetelerde kazanan numaraları öğrenince onlara gıpta etmiş, işte demişlerdir şans dediğin böyle olur, talih dediğin böyle olur. Ama geçen zaman bunun hiç de böyle olmadığını göstermiştir.

Sene 1960, yirmiyedi mayıs ihtilali oldu. Bizim sokakta iki tane milletvekili vardı. Onları ihtilal sabahı çöp arabasında çöplerin üstünde götürdüler. Bütün mahalleli bu durumu ürpererek, titreyerek gördü. Son seçimlere babamın da bir arkadaşı katılmış, kazanamamıştı. Bir gün dertleşmek için bize geldi. O kadar üzgündü ki ağlamamak için kendini zor tutuyordu. Masraf ettiğini, birçok yerleri gezip, ziyaret ettiğini, ama hiçbir işe yaramadığını söyledi. Ben o zaman hukukta talebeydim. Müteesir oldum. Üzülme amca dedim. Bunda da bir hayır vardır. Misafir kızdı, evladım dedi, bunun hayrı mı olur? O kadar masraf, o kadar emek boşa gitti. Başımı önüme eğdim, özür dilerim dedim. Gerçeğin ne olduğunu zaman gösterecek. O ihtilal sabahı idi. Telefon çaldı. Telefonu açtım, buyurun efendim dedim. Telefondaki ses dört yıl evvelki seçimleri kaybeden babamın arkadaşının sesiydi. Şaşırmıştım. Evladım dedi, senden özür diliyorum, ben seçimleri kaybettiğim zaman sen, bunda da bir hayır vardır demiştin, ve bu söz beni kızdırmıştı. Meğer ne kadar haklıymışsın. Şu anda bazı milletvekili arkadaşlar çöp tenekesinde götürülüyor. Senden o günkü kabalığım için tekrar tekrar özür diliyorum.

Sevgili Engin Bey, bu misaller sabaha kadar ard arda gelebilir. Demek ki biz başta neyin hayırlı olup, neyin olmadığını bilmiyoruz. Belki de bazı isteklerimizin olmamasında büyük hayırlar var. Aman dikkatli olalım. Yunus Emre gibi hareket edelim. Yunus, bir şiirinde

“Bir çeşmeden akan su, acı tatlı olmaya” diyordu. Biz elimizden geleni yapalım, işi Allah’a bırakalım. Bence en güzel olanı bu. Selam, sevgi ve saygı ile.

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :