Efendim,

Bir okyanus düşünüyorum. Onun kıyılarındayım. Ayaklarımın dibinde pırıl pırıl ışıltılı ipek gibi kum taneleri. Yürüyorum. Seyrediyorum. Arkamda muhteşem kainat.İlerde insanlar var onları anlıyorum ama  bazıları başka dilden konuşuyorlar anlayamıyorum. Yanlarına yaklaşıyorum tüm çabama rağmen kendimi ifade edemiyorum. Uçsuz bucaksız okyanusa bir daha bakıyorum .Sonra yüzme bilmediğimi farkediyorum.

Boğazımda birşeyler düğümleniyor....

Kırlara doğru yola çıkıyorum .Sen bir ayrık otusun diyorum kendime. Ağlıyorum. ..Sonra kendisine saygısı olan birisi olarak da espri yapıyorum  "madem yüzme bilmezdin niye çıktın ağaca ? diyorum"......... Gülüyorum...

Sağlığınıza mutluluğunuza duacıyım.

Sonsuz hürmetlerimle............

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :