Kıymetli büyüğüm,

Selam ve hürmetlerimi sunar, sağlıklı ve huzurlu günler geçirmeniz dileğiyle ellerinizden öperim.

Hepimiz bazen kendimizi çok yalnız hissederiz, bir dostun arayıp sormasına, bir selama, sıcak bir elin dokunuşuna ekmek, su kadar muhtaç hale geliriz. Bir büyüğüm ile bu konuda konuşurken yalnızlığın ilacı nedir? diye sordum. Bana yalnızlığın en iyi ilacı sevgidir dedi ve şu tavsiyede bulundu.Kendini çok mu yalnız hissediyorsun,hemen aklına sevdiklerini getir ve içinden tekrar tekrar onları çok sevdiğini söyle,korkma defalarca söyle,bir süre sonra içindeki yalnızlık hissinin kaybolduğunu ve mucizevi bir şekilde gönlünde huzur duyduğunu farkedeceksin. Sanırım yalnız olmakla,kendinimizi yalnız hissetmek arasında büyük fark var. Bazen bir insan kalabalıklar arasında kendisini çok yalnız hissedebilir, bazen de bir insan tek başına kendini evrenle bütünleşmiş hissedebilir. Gerçekte hiç birimiz yalnız değiliz, Alah bize şah damarımzdan yakınken nasıl yalnız olabiliriz? Sadece kendimizi kalın benlik duvarlarına hapsettiğimiz için yalnız hissediyoruz.Bizi insanlardan ayıran kırgınlık,küslük, kıskançlık, kibir gibi olumsuz duygular da yalnız hissetmemize neden olabiliyor. Tasavvufta gönülden gönüle yol vardır derler. Şems der ki;" Kim ki senin hakkında kötü konuşursa, sen o insan hakkında kırk gün kırk gece güzel sözler et. Kırk günün sonunda göreceksin herşey değişmiş olacak. Senin gönlün değişirse dünya da değişir." Allah cümlemizi bir an olsun sevgisiz bırakmasın.

Selam,sevgi ve saygılarımla

Talebe