Değerli büyüğüm. Sağlığınız, huzurunuz için duacıyım. Ömrüm boyunca karşılaştığım bir durumu size danışmak istedim. Küçüklüğümdeki bazı arkadaşlatım, abim, üniversitedeki bazı arkadaşlarım, bazen annem beni aşağıladı. içine kapanık, yoksul, beceriksiz olduğum için. ömrüm boyunca kendimi geliştirmeye gayret ettim. Bazen biriyle karşılıyorum tamam diyorum bu evlenilecek insan ama kendimi layık görmediğim için uzaklaşıyorum. En son iş yerindeki bir arkadaş birkaç kere bana "şey" diye hitap etti laf arasında. İlkinde birşey demedim ama tekrar edince canım sıkıldı. Namaz kılmaya başladım, sonrasında dua ediyorum insan ilişkilerim düzelsin diye ama bu değersizlik hissi yakamı bırakmayacak sanırım. Ne yapsam? İçimi sadece size açabiliyorum. Kendime bile itiraf edemediğim konular bunlar. Teşekkürler herşey için.

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :