.

Merhaba sevgili gönül dostlarım.

Rahmetli Hocamın şiirini okudum. Çok güzel, adımızı soran arayan var mı…

Şükürler olsun sohbet ederek Hocam ömrünün son dakikasına kadar gönül kazanmaya çalıştı… İnsan öyle güzel yaşamalı ki giderken de güzel olsun derdi. O kadar gönüller kazandı ki. Sevgiyle, saygıyla yaklaştı bütün insanlara. Hiç ayrım yapmadı bu köylü bu kentli demedi. Göz yaşlarımıza ortak oldu. Hastalarımıza şifa oldu. Umutsuz gönüllere umut oldu. Yine kitaplarımızda en büyük ibadet gönüllere girmek buyurur. Bir gün sormuştum “Babacığım insanları seviyorum Allah için. Ölüm pahasına da olsa doğruyu söylüyorum. Yine de kırılıyorlar. Bu durumda nasıl gönüllere girilir?” demiştim. Hocam rahmetli, “Yavrum önemli olan ne pahasına olursa olsun doğruyu söylemek” demişti. “Yavrum bu şekilde gönüle girilmez ki nefisleriyle dolu insanların gönlüne girilmez. Onlara ancak yalakalık yaparak girilir bu da şahsiyet sahibi bir insana yakışmaz.” demişti.

Hocam hep kendi hal diliyle bizlere sundu güzel yaşamın güzelliklerini. Hep pırıl pırıl hayat yaşamında gürültülü yerlerden mecbur olmadığı zamanlarda kendini koruyarak bizlere örnek oldu. Hakka göçmeden birkaç ay önceleri “Yavrum emekli olunca bir daha işyerimin önünden geçmedim bu yaşıma geldim yavrum daha karakolun kapısından girmedim” demişti. Darısı biz güzel insanlara.

Kitaplarımızda sabır şükür kanaat zırhına bürünene şeytan yaklaşamaz Rasulde fani olmak budur buyuruyor. Allah bizleri de cümlemizi de basiret sahibi yapsın doğruları kalp gözümüzle görmemizi nasip etsin amin.

Hocamın kitapları dua, vücudumuza şifa. Allah öğrendiklerimizi yaşamamızı nasip etsin. Bizlere de sevgi saygı hoşgörülü bir ömür yaşamamızı nasip etsin amin. Hocama ve yakınlarına selam olsun.