.

Merhaba sevgili gönül dostlarım.

Efendi Hz. Sabri Babam şöyle buyururdu: “Önemli olan olaylar değil olaylar karşısında doğru bir tavır takınmaktır.” Yine “Yavrum kiminle konuşursanız konuşun kimine görüşürseniz görüşün hep bir şeyler öğrenmeye çalışın. Hep bir güzellik doğruluk peşinde olun” derdi. Gönül Sohbetleri kitaplarımızda “İiyinin güzelin doğrunun dostu olana korku yoktur.” Buyurur değerli büyüğümüz, Efendi HZ. Sabri Babamız. Bu sözler yüreğimize işliyor çok şükür. İnşAllah Rabbim yaşamamızı nasip etsin. Bizlerin de cümlemizin de. Hayat ne kadar güzel muhteşem, her yerden kelam geliyor. Onların üzerinde düşünmek, manalar çıkarmak, o manaların içindeki gizli sırları yakalamak… Ve onlarda doğru olanı algılamak, hayata geçirmek. Dünyanın en güzel nakışını elde etmek… Yine kitaplarımızda “Görenedir görene, köre nedir köre ne” buyurur Sayın Büyüğümüz. Kelamları bizlerin daha basiretle, her an dikkatle dinlememizi ve görmemizi sağlıyor. Basiret, doğruları görmek ve ona göre bu hayat okulunda yaşamak, karınca misali ilerlemek, dünden bugün daha iyiye gitmek için çaba harcamakla oluyor çok şükür. İnsanın anlayamadığını bir yakınıyla istişare edip süzgeçten geçirerek eksiklerinin farkındalığına varması dünyanın en güzel mutluluğu oluyor. Kendi adıma söylüyorum her yeni gün bir güzelliklerle karşılaşıyoruz. Onun üzerinde etüt yaparak bir adım da olsa ilerlemeye çalışıyoruz. Allah yollarımızı açık etsin cümlemizin bizim de âmin.

Yakında yaşadığım bir hikâyeyi paylaşmak istedim. Hayırlı bir iş için Allah bir komşuya gitmeyi nasip etmişti. Niyetim sırf Allah rızası içindi. Komşuyla beraber gitmiştik. Ev sahipleri çok iyi karşıladı. Çok mütevazı insanlardı. O evde bir güzel huzur hissetmiştim. Çay ikram ettiler Hak’tan sohbet ettik kısa da olsa. Efendi Hz. Sabri Babamı hatırladım “Yavrum siz bir yerlere gittiğinizi sanırsınız, aslında siz gönderilirsiniz” derdi. Ve dikkatle insanları dinledim. Arada Değerli Büyüğümüzden bahsettim. Allah dostlarının anıldığı yerlere rahmet iner denirdi. Ve rahmet sizi kuşatır işte o hali yaşadım çok şükür. Efendi Hz. Sabri Babam “yavrum şükürde kal” demişti. Ne kadar şükretsek azdır. O huzurlu evden ayrılınca yanımdaki komşuya sordum. Görmek, görebilmek nasıldır? O komşu Hadisi şerifte buyurulur: “Feraset sahibi insanlardan sakının. Onlar Allahın nuruyla görür” buyurur dedi. Ve bir yakınımla istişare yaptım üzerinde çok düşündüm. Ve yakınım kimsenin göremediğini Allahın nuruyla görmektir dedi. Gönül sohbetleri kitaplarımızda Allahın nuru gökleri bile deler geçer buyurur Hocam. Müminler feraset sahibi olanlar bazen bir cümleden bir kelimeden bir ses tonundan, insanın duruşundan bakışından ve yaşantısından davranışından ne gibi gerçekler yakalar ve onu değerlendirir. Eksiyi çıkartır artıyı alır. Bu durum biz güzel insanları ne güzel gerçeklere, hayırlara ulaştırır.

İnşallah Allah Efendi Hz. Sabri Babama yakınlarına selam olsun. Bu güzel siteyle ilgilenen kardeşlerden Allah sonsuz kez razı olsun âmin.