.

Merhaba sevgili gönül dostlarım.

Efendi Hz. Sabri Babam buyuruyor: “Bazen düşünürüm. Ya Rabbi, derim. Bu büyük büyük lafları, iddiaları şöyle bir kenara bıraksak da günlük yaşadığımız günlük hayattaki minicik durumlarla mutlu huzurlu olabilsek, sevincimizi bulabilsek. İçimizdeki o bembeyaz, o tertemiz el değmemiş, kirlenmemiş, lekelenmemiş duygularla hayata ve insanlara sevgiyle saygıyla bakabilsek. Sevmek devam eden huyum diyebilsek. Seviyoruz seviliyoruz diyebilsek.” Değerli büyüğümüz bizleri yaşamımızı kolaylaştırıyor farkındaysak. Kitaplarında bu güzel siteye konulan paylaşımlarında da her gün bize günlük kelamlar geliyor. Gönülden okuduğumuzda dinlediğimizde muhakkak içimizde ışıklar dolacak. Ve karanlık düşüncelere fırsat kalmayacak. İşte o zaman mutluluğun zirvesine çıkacağız. Allahın izniyle değerli büyüğümüz yaşadığı güzellikleri tekrar tekrar anlatırdı. Ne kaybetti, binlerce insanın gönlüne gül tohumları ekti. Çok şükür o gül tohumlarını yeşertmek biz güzel insanlara düşüyor kendi adıma söylüyorum. Eğer o okuduğum incileri hayatımıza geçirelim günlük nokta kadar hep dikkatimizi kendimize çevirelim. İşte o zaman gönlümüzde cennetin fideleri bu dünyada yeşerir. Bunu yeşertmek bizim elimizde diye düşündüm. Küçücük müspetlerle artılarla günlük yaşantımızda menfiden uzak yaşadıkça içimiz bir de bakmışız huzur dolmuş. Bunu da yapmaya mecburuz. Işıkla oldukça karanlıklar gider, ne zaman olumsuz düşünceler gelip dikkatimizi başkasına çektikçe karanlığa fırsat veririz, Allah korusun. Her gün önümüze ne güzel sayfalar açılıyor Rabbimden insan düşünse ne kadar mutlu olur.

Yakınımla görüşmüştüm çocukların sınavı başladığını söyledi. İçim cız etti aslında biz e sınavdayız dedim. Yakınım,”çalışan insan hem bu dünyada hem ahirette kazanıyor” dedi. “İşte kelam geldi Hak’tan” dedim. Rabbim sınavına canla başla hazırlanan çalışıp kazanan yapsın âmin.

Üç gün önce komşumun kızı gelmişti. Abla annemin yedisi bu gün Kuranı Kerim mevlidi şerif okunacak gelir misin? Allah izin verirse gelirim dedim. Çok şükür gittim, kalabalıktı, insanlar sevgi doluydu. Gönüller mahzundu ister istemez. Çok güzel oldu kuranı kerimler okundu mevlidi şerif ilahiler okundu. Çok duygulandık. Ama içimi bir güzel huzur kaplamıştı. Ora sevgi vardı birleşme vardı. Hüznün paylaşımı vardı. Dikkatle ortamı dinledim ne öğrenirim diye Hoca Hanım çok feyiz var dedi. Aşkla okundu bütün kelamlar biz insanların yakını Hakk’a göçtü mü orada bulunmamız birazcık ta olsa yarsına merhem oluyor. İşte öyle zamanda kim yakının kim şifa oluyor o belli oluyor.

Küçücük nüanslarla sınavlarına hazırlanan sevgi saygı dolu talebeler yapı versin Rabbimiz bizleri de cümlemizi de âmin. Efendi Hz. Sabri Babama yakınlarına selam olsun.