.

Merhaba sevgili gönül dostlarım.

Kainatın Efendisi ne güzel buyuruyor: “Zerre kadar hayır ve şer işleyen muhakkak karşılığını görecektir. Neden bizim de günümüz sabah gözümüzü açtığımız andan akşam uyuyuncaya kadar geçen zaman içinde, hep hayırlarla, güzelliklerle dolmasın? Neden biz de seviyoruz seviliyoruz güzelliğimiz bu yüzden demeyelim? Neden biz de büyük Yunus gibi, “Aşk gelicek cümle eksiklikler biter” demeyelim?” diye soruyor bizlere Efendi Hz. Sabri Babam. Akıllı insan nefsini bir kenara koyar işinde çalışırken işine giderken evini toplarken yemek yaparken. Her an hayırlar düşünür. Rabbimde niyetine göre ummadığın kişileri karşına çıkarır. Bazen öyle oluyor ki iki defa görüyorsun aynı kişiyi bunlar hep Allahın hikmetleri, düşünür isek bizim her anımız güzelliklerle dolu görmesini mutlu olmasını bilir isek. Bir gün sabah penceremi açtım temiz hava alıyordum. Bir yaz günüydü genç bir kızımız işe gidiyor birbirimizi de tanımıyoruz. Bana günaydın teyze dedi, günaydın yavrum dedim. İkimiz de sabahın ilk ışıklarında mutlu mutmain olduk. Aradan birkaç ay geçti unutamadım. Arkasından dua ettim. O günün mutluluğunu günlüğüme yazdım. Diyeceksiniz ki bu kadar şeyden mutlu olunur mu? Hem de öyle olunur ki o küçüçük yapılan iyilik güzellik o insanı gün boyu yıllar boyu canlı tutar da haberimiz bile olmaz.

Annem köyde domates biber fidesi dikerdi. Bahçemizde onlara her gün erken saatlerde su verirdi. Buna can suyu verdim derdi annem bu çalışma fideler tutasıya kadar devam ederdi. Tuttu mu haftada verirdi. İşte bitkiler bile ilgiye sevgiye göre mahsul veriyor. Biz güzel insanların da çok ihtiyacımız var bu küçüçük nüanslara,  kim olursa olsun tanıdık tanımadık. Selam vermeye, sımsıcak bir merhaba demeye mecburuz. Kendi adıma söylüyorum. Bizim canlı olmamız için mutlu olmamız için mecburuz. İşte zerre kadar da olsa bir iyilik güzellik bizim gün boyu günümüzü cennete çeviriyor. Aynen zerre kadar da olsa kötü bir düşünce menfi bir hareket davranış o günümüzü Allah korusun bir cehenneme cevirir. Bazen öyle durumlar oluyor ki ince hassas bir insanın bir iki kelime söz ömür boyu içinde yaralar açıyor. Bazen de dört beş kelime bir müsbet söz insanı hayata bağlıyor. Yaşama umutlar açıyor. O insanın mutluluğu bilmukabil o beş kelime söylüyene de ulaşıyor. Fazlasıyla geri dönüyor. Aşık Veysel’in dediği gibi toprağa iki tohum verdim. Dört karpuz aldım demesi gibi. Bundaki sır ortada anlarsak, türkü deyip geçmemek lazım. Efendi Hz.Sabri Babam yavrum bazen türkülerden de sizse cevaplar gelir derdi. Bütün yaşamın sırları biz güzel insanda. Nasıl algılarsak o şekil bir insan oluyoruz. Bütün mesele bizim düşünmemizde algılamamızda görmemizde değil mi? Değerli büyüğümüz güzel gören güzel düşünür. Güzel düşünen, güzel görür, güzel gören hayatından zevk alır buyururdu. Allah idrakımızı açıversin amin. Bizleri de cümlemizi de gücümüzün yettiğince bu küçük bu büyük demeden hayırlar yapmamızı nasip etsin Rabbim. Biz de seviyoruz seviliyoruz güzelliğimiz bu yüzden diyelim. Büyük Yunus gibi Aşk gelicek cümle eksikler deriz inşAllah.

Efendi Hz. Sabri Babama yakınlarına selam olsun. Allah Rasulümüze komşu yapsın amin.