.

Kıymetli yavrum,

Hoşgörü öyle bir haslettir ki, ona sahip olamadıkça, ne kendimizi, ne başkalarını anlayabilir, ne de mutlu olabiliriz. Bir gün, Etlik’ten otobüsle geliyordum. Arka sırada oturan iki hanım, yüksek sesle aralarında konuşuyorlardı. Biri öbürüne, artık fa­lanca ile konuşmayacağım dedi. Arkadaşı sebebini sorduğunda, bugün onun bir kusurunu gördüm, dedi. Bu söz beni haftalarca düşündürdü. İşte dedim, birçok huzursuzlukların, mutsuzlukla­rın, çekişmelerin kaynağı buradan başlıyor. Çünkü çoğumuz insan gerçeğini bilmiyoruz. İnsan denilen varlığı tanımıyoruz. Kendimize ve başkalarına yaptığımız ezâların asıl sebebi, in­sanı tanımayıştan doğuyor. Hayatta hiçbir insan kusursuz, ideal, mükemmel değildir, olamaz da. Bu çağda, böyle bir toplumda bunu hayal etmek bile abesle iştigâldir. Ancak hoşgörü ile çev­remize ve insanlara baktığımız takdirde, onlardaki değerleri, gü­zellikleri ve meziyetleri görebiliriz. Ve böylece onlara sevgi ve saygı duyabiliriz. Ve böylece adına hayat dediğimiz, o muhte­şem senfoninin sesleri kulağımıza gelmeye başlar.

Selam, saygı ve sevgi iel.

Sabri Tandoğan Efendi Hz.

Aziz Ruhu Şad Olsun