.

Kıymetli yavrum,

Geçen yıl televizyonda ilginç bir olaya şahit oldum. Konya’da bir mühendis evleniyor. Bir kızı oluyor. Arkadaşları hayırlı olsuna gidiyorlar. Bir husus dikkâtlerini çekiyor. Mühendis bey arkadaşlarının önünde son derece edeple, incelikle, saygıyla oturmaktadır. Gelenlerden bir misafir dayanamaz. “Kardeşim,” der, “Biz çocukluk arkadaşıyız. Birbirimizi yıllardır tanıyoruz. Bu kadar ihtirama ne gerek var? Lütfen rahat otur.” Onun üzerine mühendis bey cevap verir. “Arkadaşlar,” der, “Ben, kızım olduğu zaman önce Allah’ıma şükrettim. Sonra söz verdim. Ölünceye kadar hayatımın her anında mânen ve maddeten dikkâtli, düzenli ve tertipli olacağım. İleride kızıma örnek olmak istiyorum. Çünkü kızımın, yaşadığı sürece onurlu, iffetli, saygıdeğer bir insan olmasını istiyorum. Ben örnek olmalıyım ki, bunu istemeye hakkım olsun.” Çok duygulandım. Gözlerim yaşardı. Günümüz insanlarının neden mutlu olamadıklarının, huzurdan uzak yaşadıklarının ne güzel bir açıklamasıydı bu sözler. Aile yuvası, çocuğun yetişmesinde o kadar önemlidir ki, o yuvada annenin veya babanın sesinin yükselmesi, sertleşmesi bile çocuğu tedirgin etmeye yeter. Bazen öyle bir durum onun sabaha kadar uykusunu kaçırabilir. Kur’an-ı Kerim’de Cenab-ı Hak Hazreti Musa’yı Firavun’u Hak’ka davetle görevlendirir. Bir Âyet-i Kerime’de “Ya Musa, Firavun’la konuşurken yumuşak ve tatlı söyle” buyurulur. Çocuk yetişirken, her gün aileden, okuldan, toplumdan gelen çeşitli etkilerle sarsılıyor. Ölüp ölüp diriliyor. Ve öyle bir an geliyor ki, içinde doğuştan getirdiği güzellikler birer birer ölüyor. Yok oluyor. Gazeteler, radyolar, televizyonlar birkaç istisna dışında alev kusuyorlar. Zehir saçıyorlar. Bu kadar hassas yaratılan insan ruhu üst üste gelen bu negatiflikler karşısında nasıl dayanacak? Nasıl direnecek? Yavaş yavaş o da olumsuzluklar zincirinin bir halkası olup çıkıyor. Bugüne kadar televizyonlarda gösterilen dizilerde bir tek olumlu, örnek, medeni bir aile gördüyseniz lütfen söyleyiniz. Sanki kabalıkta, edepsizlikte, hoyratlıkta örnek oluyorlar.

Bu gidişe kim hayır diyecek? Allah sonumuzu hayır getirsin.

Selam, saygı ve sevgi ile.

Sabri Tandoğan Efendi Hz.

Rahmet ve Şefaat Üstlerine Olsun