Mesele bir noktada toplanıyor. Güçlü olmak. Peki ne yapalım da hem fert, hem toplum olarak güçlü olalım? Önce şunu düşünüyorum imanlı olmak, yalnız bu dillerde kul­lanıla kullanıla ürpertici ve muhteşem vasfını kaybetmiş bir kelime olarak değil, bir aşk, bir heyecan ve her an yenilenen, tazelenen bir güç kaynağı, imanlı olmak. Bütün varlığıyla, bütün aşkı ve heyecanıyla Allah’a inanmak, güvenmek, dayanmak. İnananlar sonunda muhakkak üstün gelirler, galip olurlar. İna­nan bir insan için hayatta bir tek korkulacak durum vardır. O da korkunun kendisidir. Tarih bize şunu göstermiştir ki, iman ile yola çıkanlar sonunda muhakkak muzaffer olarak dönerler. Yal­nız burada ince bir nokta var. Bu kâinatın en muhteşem, en yüce, en ürpertici olayını lafızda, kelimelerde, şekillerde, gös­terişte bırakmamak, onu kalbinin en derin köşesinde eşi gö­rülmeyen bir aşk olarak yaşamak. İşte o zaman iman insanlara ve toplumlara mucizelerini gösterir. Bir benzeri görülmeyen ve görülemeyecek olaylar tecelli eder. Merhum Yahya Kemal ne güzel söyler: