.

Kıymetli yavrum,

Vaktiyle çok zengin bir insan eşi emsali olmayan bir gül bahçesi yapmak ister. Her taraftan birbirinden daha güzel gül fidanları getirtir, onları diker. Özel bahçıvanlar tutar. Emsalsiz bir gül bahçesi ortaya çıkar. Bir gün güller arasında oturup çayını yudumlarken  aklına mahallesinde oturan bir mutassavvıf gelir. Onu güllerini görmeye davet eder. Misafir gelir, güller arasında dolaşmaya başlar. Gittikçe heyecanı artar. Renkten renge girer. Bir süre sonra kendini tutamaz, feryad etmeye başlar.

“Boyacı, boyacı, nerden buldun bu renkleri”

Bir süre çırpınır, sonra rahmet-i Rahmana kavuşur. Güzel, çok güzel, inanılmayacak kadar güzel bir dünyada yaşıyoruz. Kur’an-ı Kerim’de

“Ne yana bakarsan bak, Allah’ın vechi oradadır.”

Buyruluyor. Bizler de bu güzellikleri görmek için gözümüzü dört açalım. Vücudumuzun bütün hücrelerini göz haline getirelim. Aşık Veysel bir şiirinde

“Yumma gözün kör gibi”

der. “Görenedir görene, köre nedir, köre ne” sözü ne kadar anlamlıdır? Tevhidi fısıldıyor. Gördüğümüz her güzellikte Allah’ın cemal sıfatı var. Yaşadığımız sürece imkan nispetinde bu güzellikleri görmeye ve yaşamaya çalışalım. Bir İslam büyüğü

“Güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen hayatından zevk alır.” diyor. Bizler de bütün imkanlarımızı seferber edelim. Bu güzellikleri görmeye çalışalım.

Selam, sevgi, ve saygı ile.

Sabri Tandoğan Efendi Hz.

Aziz Ruhları Şad Olsun