.

Kıymetli yavrum,

Hasta iken içtiğimiz arı duru, tertemiz bir bardak su, nasıl bize tatsız, tuzsuz, zift gibi, zehir gibi gelirse, öfke, kin, garaz, haset, nifak, kıskançlıkla, şükürsüzlük, sabırsızlık, kanâatsizlikle dolu olduğumuzda karşımızdaki nur gibi, tertemiz, ışık dolu in­sanları da, baktığımız gibi görürüz. Niyazi-i Mısrî ne güzel söy­lemiş. Halk içre bir ayineyim herkes bakar bir an görür Her ne görür kendi özün, ger yahşi ger yaman görür Şeytan Âdeme baktı baktı da çamurdan başka bir şey gör­medi. Ben ateştenim; Âdem balçıktan dedi. Asıl körlük hırstan, benlikten, nefsaniyetten doğan körlüktür. İnsana nefis, ego pen­ceresinden bakmak öldürücü bir zehirdir. Yusuf’a kardeşleri ha­setle, kıskançlıkla, hışımla baktılar da onu kurt gibi gördüler. Oysa Yusuf, gül yaprağının üstündeki yağmur tanesi gibi ter­temiz, güzeller güzeli bir insandı... Mânâya ermeyen insan, er değil, surettir, bunları ekmek ve şehvet öldürmüştür. Mü’min, Allah’ın nuru ile görür. Allah’ın nû­ru gökleri bile delip geçer. Boşuna dolaşıp durma. Rabbani bir göz ara da, yetişmeye çalış. Allah’ın nuru ile görenler, nefsin, cehlin perdelerini yırtmışlardır. Onlar, önden de, sondan da ha­berdardırlar. Bütün varlıkları Hak’kın nûru ile görürler. Gördük­lerini ehil olmayandan gizlerler. Çünkü Hak sırlarını açmak helâl değildir. Kim daha çok sonu görürse, o daha mesuttur. Bu dün­ya, mahşere hazırlanmak ve ektiğini biçmek için bir sınavlar dünyasıdır. İşin daha başından sonunu gör ki, din günü pişman olmayasın. Zarardan kurtulmak istiyorsan işin önüne bakma, so­nuna bak. Kimsenin sonunu görmeden ona mutludur, başarılıdır deme.

Selam, saygı ve sevgi ile.

Sabri Tandoğan

Aziz Ruhları Yüce ve Mutlu Olsun