.

Kıymetli yavrum,

Mânâ yolunda yürümek isteyenler kötü arkadaşlardan kaçmak zorundadırlar. Onlar kalbe kasvet verir, basireti perdeler. Terk edilecek iki kötü huydan birisi acelecilik, diğeri kibirdir. Gurur ve kibir aklın fesadından başka nedir ki... Azamet sahibi olmak yalnız Allah’a mahsustur. Her kim bu yola tevessül ederse, muhakkak burnu sürtülür. Nefse muhalefet ibadetin başıdır. Kulun kalbinde Allah’tan gayrı ne varsa, onlardan temizlenmeye çalışmalıdır. Peygamber Efendimiz çok zaman aç durur, karnına taş bağlardı. Bazen namaz kılmaktan mübârek ayakları şişerdi. Hak yolunda yürüyenler gayet mütevazı idiler. Ama bir o kadar da zillete düşmekten sakınırlardı. Kibirli insanlara karşı kibirle hareket ederlerdi. “Kişinin kendisine lâzım olmayan şeyleri terketmesi, iyi Müslüman olduğunun alâmetlerindendir.” buyuruyor Peygamber Efendimiz. Onlar kul hakkı üzerinde tir tir titrerlerdi. Onlar lisanın kalbin tercümanı olduğuna inanıyorlardı. Ya hayır söylüyorlar, yahut susuyorlardı.

Zinnun’a sormuşlar. Nefsini en ziyade muhafaza eden kimdir? Cevap vermiş. Li­sanını en ziyade kim muhafaza ederse odur, demiş. Ayıpları ve kusurları örtmek, açığa vurmamak da onların güzel has­letlerinden idi. Onlar en büyük kerametin, kerametin gizlenmesi olduğuna inanıyorlardı. Allah’a sevgi, yalnız O’nun sevgilisine sevgi ile olur. Allah başka türlü sevilemez, diyorlardı. Allah o sevgiyi cümlemize nasip etsin...

Selam, saygı ve sevgi ile.
Sabri Tandoğan Efendi Hz. (Sabri Baba)
Aziz Ruhlarına Fatihalarla...