|
Konu : Her şey bir ilk hareketle başlar.
Gönderen :
Özden Çiçek
Tarih :
8/30/2016 11:37:26 PM
.
Yavas yavas gun agiriyor buralarda. Sabahlari kizlarim ve esim birlikte cikiyorlar evden , epeyi erken ... Daha hava aydinlanmamis oluyor. Onlari yolcu ettikten sonra pencereyi actim, arkalarindan bakip dua ediyorum her sabah. Sabahin serinligi yuzume carpti bir an. Yollar yavas yavas haraketleniyordu. Henuz sokak lambalari sonmemisti. Daha yarim saat kadar once sabah namazini kildiran hocanin sesi yankilanan camide hala isiklar yaniyordu. Cemaat yeni yeni ayriliyordu besbelli.
Gunun dogusunu seyretmek cok hosuma gider. Yavas yavas havanin aydinlanmasi yuregimi isitir, bana yeni bir gun icin bir enerji yukler, icimi yasama sevinci ve umutla doldurur.
Yoldan gecen arabalarin hala yanan farlari, islak caddeleri aydinlatiyor. Islak caddeler, evet yagmur yagmisti sabaha karsi. Onun kokusuydu, onun serinligi idi icimi dolduran. Derin bir nefes daha aldim. Iste bu yuzden gunes isiginin huzmelerini goremiyordum henuz. Yavas yavas aydinlik arttikca ortaligi koca bir grilik kapliyor. Bir kis sabahina merhaba diyoruz... Gok gri, deniz gri, ucusan kuslar gri... Sanki tum yasam grilesmis gibi geldi... Bir huzun kaplamisti sanki her yani... Butun bu huzne inat, yagmur suyuyla yikanmis cimenler mis gibi kokuyorlardi, daha bir canli , daha bir yesildiler sanki... Gokyuzunun gozyaslari onlarin yasam suyu olmustu... Ne hassas bir denge vardi her zerrede, her olanda...
Usudum bir an. Icim titredi. Battaniyeme sarildim , oturdum. Her mevsimde baska guzel, her havada baska anlam tasiyan yeryuzunu seyre daldim...
Serindi usuyordum ama sarinacak bir battaniyem vardi.. Elimde bir fincan sicak cay avuclarimi isitiyor , buhari yuzume vuruyordu. Benden binlerce kilometre uzakta yikintilarin arasinda evsiz, yemeksiz, battaniyesiz, sogugu bile hissedemeyen , artik acilardan hissizlesmis , caresiz insanlari dusundum. Sukredecek ne kadar cok seyim var benim. Acaba bunlarin sadece binde birinin sukrunu yerine getirebilirmiyim.
Kurumus tohumlari topragin derinliklerinde su yagmur suyuyla dirilten Rabbim elbette ki herseye kadir, Her olanda bir sebep ve bize donuk bir ders var. Belli ki bir silkinmemiz bir kendimize gelmemiz lazim. Onun icin arada bir imtahanimiz siddetleniyor. Bize bu dunyanin geciciligi, bir sefahat yeri olmadigi, yasamin anlami, insanin , insanligin ne oldugu, elimizdeki nimetlerin ziyadeligi, merhamet, acima gibi duygular, birlik beraberlik hisleri, kardeslik ve sevginin onemi hatirlatiliyor. Daha cok Rabbimizi zikrediyor , daha cok okuyor, Daha cok sevgili Peygamberimizin (SAV) hayatini hatirliyoruz. Bir silkelenip insanligimizi sorguluyoruz. Bu bile basli basina ne buyuk nimettir degil mi?..
Elbetteki dunya butun arzularin tecelli mekani degil. Sebepler var sirlar var, hikmetler var, ve de en muhimi mesuliyetler var. Biz bunlarin farkina varamiyorsak iste boyle dehsetli zamanlar da aklimizi basimiza toplamamiz icin birer vesiledir. Bos bos oturup , luzumlu luzumsuz konusup, hayati ucundan kiyisindan zoraki yasamaya calisarak, yapilan az amelimizi cokmus sayarak daha ne kadar devam edebiliriz ki. Iste simdi silkinme kendine gelme ani... Bu an herseye yeniden baslayip dogru durust insan olma yolunda bulunma zamani. Herseye elimiz ermiyor gucumuz yetmiyor olabilir ama kendimizi duzelterek, cocuklarimizdan, esimizden, konu komsumuzdan basliyarak sevmeye, deger vermeye, paylasmaya, onemsemeye baslayabiliriz.
Yoksa sadece gri gokyuzune bakip onunla aglamak , hayiflanip dertlenmek, dovunmek ama sonra bilidigini okuyup, gulup oynamak degildir cozum.
Bu siddetli asirda imtahan agir tecelli edecek bu bir gercek. Sabir her an gerekecek... Grinin altindan yesili, sisin ardindan gun isigini gorebilmeliyiz. Yagmura bir nimettir deyip sukretmeli, her olanda hikmet vardir deyip tefekkur edebilmeliyiz.
Yeni gune merhaba diyerek yerimden dogruluyorum artik.
"Dogru durust ol hayirdan geri kalma
Incitme kimseyi sakin ah alma
Bunlari hep sana soylerim amma
Kendim yapmadikca yarar mi saglar
Su benim halime gunahlarim aglar"
Sonsuz sevgi ve saygi ile ellerinizden opuyorum
Decorative & Creative Painting
www.creativepainting.tr.gg
www.dekoratifboyama.tr.gg
--------------------------------------------------------------------------------
Sayın Sabri Tandoğan Efendi Hz'nin cevaben yazdıkları :
Efendim, yine muhteşem bir sergiyle önümüze çıktınız. Size ne kadar teşekkkür etsek azdır. İnanılmaz güzellikte bir kompozisyonla işe girişiyorsunuz ve sonra nefis bir hayat dersi çıkıyor ortaya. Biz lisedeyken ingilizce dersinde Faucet Serisini okurduk. Bir dersin adı “What to do?” idi. Onu sayısız defalar okudum. Hayat boyu faydasını gördüm. Bir mesle karşısında kaldığımız zaman takınılacak tavır ne kadar önemli. İnsanların kaybı burda oluyor. Bırakıyorlar meseleyi şöyle bir başına, başlıyorlar söylenmeye. Vır vır, vır vır. Rahmetli annem buna “yanşanma” derdi. Yani sadece konuşmak için konuşmak. Bunun bize ne faydası olur? Önemli olan ortadaki meseleye bir çözüm getirebilmek. Siz, çağın en önemli meselesine ne güzel bir çözüm bulmuşsunuz. Keşke bu maili herkes okusa. Yapılacak iş nedir? İşe minicik bir adımla, bir hareketle başlamak. Biz bir adım atalım, arkası gelir. Vehbi Koç’a sormuşlar, “Bu kadar servete nasıl sahip oldun?”. Cevap vermiş, “İlk bir lirayı kazanarak” demiş. “İlk bir lirayı kazandım, arkası geldi.” Olimpiyatlarda maraton şampiyonu olan bir sporcuya sormuşlar: “Kırk ii kilometreyi nasıl koştun?” “Çok basit” demiş, “ilk yüz metreyi koştum, arkası geldi.” Herşey öyle efendim. Alfabeyi öğrenmeye de alfabenin ilk harfiyle başlanır...
Yeni maillerinizi bekliyor, selam, sevgi ve saygılarımızı sunuyoruz.
Sabri Tandoğan Efendi Hz.
|
Geri Dön