.

Kıymetli yavrum,

Ben kültürü bir insanlık, bir efendilik, bir zarafet, bir incelik, bir irfan okulu olarak görüyor ve anlıyorum. Yoksa bir takım kapı gibi diplomalar, sosyal statüler, ekonomik güçler kesinlikle kültürün göstergeleri değil. Bu tür insanlara işgal ettikleri makam, mevki, statü ne olursa olsun kesinlikle, kültürlü ve aydın insan diyemiyorum. Ne olur birbirimizi kandırmayalım. Bir merkebin üzerine bir sandık dolusu mücevher koysanız onun o zavallı hayvanın ne faydası olur? Buzdolabınız yiyecek dolu, çeşit çeşit etler, peynirler, sebzeler, meyveler, ama siz dolabın kapısını açıp masanıza o güzelim yiyecekleri koyamadıktan sonra açlığınız susuzluğunuz nasıl biter, hiç imkan var mı? Hayat da, böyle. Bir takım diplomalar, insana, bir takım geçim yollarının kapısını açabilir. Amenna. Ama insan olmakla, efendi olmakla, duyan, düşünen, hisseden bir insan olmakla diploma arasında pek yakın bir ilgi göremiyorum. Çevremdeki örnekler hep bunu kanıtlıyor. Önemli olan insan olabilmek, efendi olabilmek, beşikten mezara kadar iyinin, güzelin, doğrunun arayıcısı olmak, iki günü birbirine eşit olmayan güzel bir insan olabilmek. Hep kulaklarımda Yunus’un mısraı çınlıyor.