Sayın Gözde Dalan,

27.3.2007 tarihli mailinizi aldım.

Kıymetli yavrum, önce tezini başarıyla verdiğin için yürekten kutlarım. Çok memnun oldum. Allah sonunu hayır getirir inşallah. Annenin rahatsızlığı için yazdıkların beni fevkalade üzdü. Henüz elli dört yaşında olan, bana göre gençliğinin en güzel yıllarını yaşayan bir insan ki o insan çok sevgili Gözde Dalan’ın annesi olursa durum daha da vahimleşir. Yalnız burada ilgi çeken bir nokta var: İzmir’deki bu konuda iki uzman kişinin biri Alzheimer diyor, öbürü hayır diyor. Sen de takdir edersin ki en azından bir üçüncü, bir dördüncü uzmanın görmesi muhakkak gerek. Artık bu işi Ankara’da mı yoksa İstanbul’da mı halledersiniz bilemem. Uzman görünceye kadar yapacağınız birtakım görevler de var. Önce hastayla herzamankinden daha fazla sevgiye, saygıya dayanan güzel bir ilişki kurmalı. Hal ve tavrınızla, bakışlarınızla, ses tonunuzla ona hasta olduğunu ima edecek en ufak bir davranış göstermeyin. Buna bir diyelim. İki, hasta ne kadar realite dışı şeyler söylese de onu büyük bir edeple, saygıyla, ciddiyetle dinleyelim. “Ya, ne saçmalıyorsun” kabilinden bir hava içine kesinlikle girmeyelim. Üç, öteden beri manevi büyükler kabağın (hem dolmalık kabak, yeşil kabak, hem de balkabağı) ve kuru üzümün hafızaya iyi geldiğini söylerler. Birçok tecrübeyle de sabit olmuştur. Eğer, anneniz yerse sanırım şifalı olur. Dört, hastanın reel dünya ile az buçuk da olsa ilişki kurmasına yardım edelim. Unutmayalım ki zararın neresinden dönsek kardır.

Kıymetli yavrum, çok ağır bir imtihan içindesin. Aman dikkatli ol. Ve bu durumda babana da yardımcı ol. Ona moral ver. Yalnız olmadığını hissettir.

Sana, Allah’dan sabır ve yardım diliyor, selam, sevgi ve saygılarımı sunuyorum.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :