SABRİ BABA: -Râbıta, ruhen bağlanmak demektir. Gerek mürşidimiz, Allah-u Tealâ’dır. Aslolan Allah ve Resulü ile râbıta kurmak... Bunun için de önce mürşidinden yardım istemek gerek. Aslolan, şeklen, lâf olsun diye değil bütün varlığınla, bütün aşkınla, bütün ruhunla râbıta kurabilmektir. Gerekirse o yolda kelleyi vermektir. Eğer mürşidimiz gerçek mürşitse, manen ona tevcih edeceğimiz bütün soruları o alır ve cevaplandırır. Bütün mesele ona samimi olarak bağlanmak ve hissetmek. O mürşit, Hakk’a göçse de, akabinde onunla rabıta kurabilirsiniz. Yani mürşit aramaya gerek yok. Efendim benim şöyle bir problemim var, beni lütfen aydınlatın derseniz, cevap hemen gelir. Nerede, nasıl olursanız olun, hangi ortamda olursanız olun... İster işte, ister masa başında, mekân önemli değil...
Manevi hayatta da aşkı larç duruma getirmemek lâzım. “Bin kere tövbeni bozsan da yine gel” sözü Mevlâna Hz.’ne ait değildir. Manevi büyüklerle kurduğum irtibatta öğrendiğim, Mevlâna Hz.’nin böyle bir şiir yazmadığıdır.
Geri Dön