Sayın Çiğdem Seçkin Gürel,



20 Mart 2006 tarihli mailinizi aldım. İlginize çok teşekkür ederim. Çok ince
bir noktayı da tespitinizden dolayı sizi yürekten kutlarım. Efendim, bir
atasözü vardır: "İyiliğe iyilik her kişinin kârı, kötülüğe iyilik er kişinin
kârı" diye. Tabiat âlemine bakalım. Bal arısı da var, eşek arısı da var. Bal
arısı, eşek arısına bakıp da o hep zehirli bitkileri dolaşıyor, oradan
topladığı zehirleri kovanına götürüyor diye küsmüyor, darılmıyor. Her zaman
ki görevini yapıyor. Bıkmadan, usanmadan, yorulmadan, binbir çiçeği
dolaşıyor, onların en güzel, en faydalı usarelerini kovanına taşıyor. İşte
biz de o bal arıları gibi olabilsek. Çevreden gördüğümüz anlayışsızlıklar,
kabalıklar, bizi kıran, üzen, inciten durumlar şevkimizi kırmasa. Aşkımıza
halel getirmese. Hep versek, sürekli versek. Bıkmadan, usanmadan, yorulmadan
verebilsek. Biz bu dünyaya sevmek için, vermek için, iyilik ve hayır yapmak
için gönderildik. Başkaları bizi anlar, anlamaz. Takdir eder, etmez. Bu
onların bileceği iş. Ama bizim görevimiz hiç bir karşılık, çıkar, menfaat
gözetmeden sadece vermek, vermek, daha çok vermek. Ölünceye kadar vermek.
Hiç bir zaman yolumuza çıkan bizi anlamayan, anlamak istemeyen kimselere
takılmadan sevmek, daha çok sevmek, daha çok sevmek.



          Sevmek delicesine, deliler gibi sevmek,

          Kuş uçar gibi sevmek, gök gürler gibi sevmek

          Ta göklere kadar hem,

          Hem Allah'a kadar sevmek.



Biz bununla yükümlüyüz. Bir kimsenin yaptığı olağanüstü iyiliklere bile, bir
teşekkür beklemesi dahi o şahsın ruhen tam tekâmül etmediğini gösterir.
Karşı taraf takdir eder, etmez. Bu onun bileceği iş. Bizi ilgilendirmez.

Kıymetli yavrum, bilmem ne demek istediğimi anlatabildim mi?

Sonsuz selam, sevgi ve saygı ile...

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :