Sayın Çiğdem Seçkin Gürel,

28.9.2007 tarihli mailinizi aldım.

Kıymetli yavrum, mailinde son derece önemli bir konuya değinmişsin. Gerçekten tevazu İslamın “olmazsa olmazlarından.” Tevazudan uzak insanlar görüyoruz. Kıldığı namazı, tuttuğu orucu bahane ederek afra tafra yapıyor. Başkalarını küçük görüyorlar. Kendilerini cennetlik olarak kabul ediyorlar. Bunlar ne kadar yanlış davranışlar. Biz kimiz, kendimizi ne sanıyoruz?  Hayat onların sandıkları gibi değil. Ben bu güne kadar kendilerini tam, noksansız, kusursuz olarak gören insanlar içinde olgun, kamil, yetişmiş hiçkimse görmedim. Bir şair ne güzel söylüyor:

“Onlar ki verirler laf ile dünyaya nizamat

Bin türlü teseyyüp bulunur hanelerinde”

Ne olur, bu bizi ileride zelil düşürecek iddialardan uzak kalsak. Yunus Emre’yi örnek alsak.

“Miskin Yunus, sen seni bir adam mı sanırsın

Halini, mikdarını bil derlerse ne dersin”

Edep, saygı, tevazu; insan güzelliğinin en güzel üç unsuru. Onlardan mahrum olanlar hüsran içinde kalırlar. Bu konuda ne yazılsa, ne söylense azdır.

Selam, sevgi ve saygı ile.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :