Sayın Rahime-Uğur,
15.10.2007 tarihli mailinizi aldım.
Sevgili dostlar, bayramda sitemiz, kayıtlı olduğu Bursa’daki ana makinada meydana gelen bir problem nedeniyle bir süre kapalı kaldı, biz de giremedik.
Rahime Hanım’ın gittikçe iyiye doğru yol alışı bizleri çok sevindiriyor, mutlu ediyor. Rahime Hanım, zekası ile, hassasiyeti ve çalışkanlığı ile büyük, çok büyük bir insan. Ona ne kadar sevgi, saygı ve ilgi gösterilse yine azdır. Allah, en yakın zamanda tam şifayı nasip edecek inşallah. Mümkün olduğu kadar Rahime Hanım’ı hayatın içine sokmaya çalışın. Yemek yapsın, yürüyüşe çıksın, alış-veriş yapsın. Ona hatıralarını anlattırın, imkan nispetinde konuşturun. Eğer resim çalışmaları yaparsa çok iyi olur. Bir an evvel iyileşir. Onu köşeye oturtmak, hayattan uzak tutmak çok yanlış bir davranıştır. Aman bu konuya dikkat edelim. Unutmayalım ki hayat demek faaliyet demektir. Durmak ölümdür. Durmak, atıl kalmak, hayattan uzak yaşamak hiç de iyi sonuçlar vermez. İmkan nispetinde hayata karşı canlı, duyarlı, ilgili olması gerekir.
İkinize de selamların, sevgilerin ve saygıların en içten gelenini sunuyorum. Rahime Hanım’a arkadaşlık eden hanımefendiye de selamlarımı, hürmetlerimi sunuyorum.
Sabri Tandoğan