Sayın Ayla Hanım,

16.12.2007 tarihli mailinizi aldım.

Kıymetli yavrum, burada ince bir nokta var. Asil, şahsiyet sahibi, vekarlı bir insan olmak tabi çok güzel. Böyle insanlarla ailesi de, çevresi de sadece iftihar eder. Ama gururlu olmak öyle değil. Gurur nefsaniyetin çirkin tezahürlerinden biridir. Neyimize gurur edeceğiz ki? Madem ki herşey fani, herşey geçici insanoğlu bugün var yarın yok. Rahmetli Münir Bey, “İnsanoğlunun karnı cife ile doluyken bir de kalkıp gururluyum demesi neye izah olunur” derdi. Şunu iyi bilelim ki çevremizdeki herkes hiç de bizi sevmeye mecbur değil. Acaba herkesten sevgi bekleyecek kadar hangi meziyetlerimiz var? Ne yaptık, ortaya hangi eserlerimizi koyduk? Pek tabiidir ki bizi seven de olacak, sevmeyen de olacak. Bütün mesele başkalarının ne söylediği değil kendimizin ne yaptığı... bir eleştiriye maruz kaldığımız zaman eğer muhatabımız haklıysa hakkını teslim etmek ve ona bir yanlışımızı gösterdiği için teşekkür etmek, haklı değilse başımızı öne eğip sükut etmek. Demek ki onun değer yargıları bizden daha farklı. Ama her halükarda küsmek yok, darılmak yok.

Kıymetli yavrum, siz çok değerlisiniz. Ne demek istediğimi benden daha iyi biliyorsunuz. Yeni maillerinizi bekliyor, selam, sevgi ve saygılarımı sunuyorum.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :