Sayın “Kardan Adam”,

18.12.2007 tarihli mailinizi aldım.

Efendim, herzaman olduğu gibi bu mailinizde de çok hassas bir konuya değinmişsiniz. Özellikle sohbet ettiğiniz arkadaşınızın gösterdiği harikulade incelik beni çok düşündürdü.

Efendim, bütün mesele insanın hayata, olaylara, kainata bakış tarzında toplanıyor. Ben bütün kainatı Allah’ın nuru olarak görüyorum. Bu nurun somutlaşmış şekline madde, soyutlanmış şekline mana diyoruz. Şöyle ki bir çaydanlık su alalım. Havagazını açalım, kaynatalım. İyice kaynatalım. O kadar ki içinde bir yudum su kalmasın. Şimdi olaya bakalım. Su kayıp mı oldu, hayır. Sıvı halden gaz haline dönüştü. Yine bir çaydanlık su alalım, buzluğa yerleştirelim. Belli bir süre geçtikten sonra ne görürüz: Su sıvı halden katı hale, maddeye dönüşmüş. Yok mu oldu, hayır. Sadece bir dönüşüm geçirdi. İşte efendim, Allah’ın nuru da böyle. Ben eşyayı eşya olarak görmüyorum. İster tahta, ister demir olsun içinde milyarlarca atom tanesi nötronlarıyla, protonlarıyla, elektronlarıyla mevlevi dervişleri gibi fırıl fırıl dönüyorlar. Şimdi biz onlara nasıl cansız cisim diyeceğiz? Dersek kendi cehaletimizi göstermiş olmaz mıyız? Geçen gün otuz yıl önce diktirdiğim bir elbisemi giymiştim. Gören herkes çok beğendi, "Güle güle Sabri Bey" dediler. Olay yine aynı. Ben, çevremdeki herşeye bu arada elbiselerime de sevgi ve saygı gösteriyorum. Aynı ilgiyi onlardan görüyorum. İnsan eşya ile ilişkilerini düzene koymadıkça Allah yolunda ilerleyemez. Benim kanaatim bu. Kabul edersiniz veya etmeszsiniz o sizin bileceğiniz iş. Ona ben karışamam. Bir kimse insanıyla, hayvanıyla, bitkisiyle, eşyasıyla ve cemadatıyla bütün kainatı Muhammedi bir aşkla kucaklamadıkça o kimsenin tekamül edeceğine, insan-ı kamil olacağına inanmıyorum. Mesele bundan ibaret. Kabul edin veya etmeyin. Ona karışmaya hakkım yok.

Efendim, sitemize zenginlik ve güzellik kazandıran çok kıymetli maillerinizi bekliyor, selam, sevgi ve saygıların en içten gelenini sunuyorum.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :