Sayın Gül Uçar,

23.1.2008 tarihli mailinizi aldım.

Kıymetli yavrum, mailinde Karacaoglu’nda yediğiniz salatayı ne kadar güzel anlatmışsın. Tebrik ederim. Bu bana rahmetli eşimin yaptığı salataları hatırlattı. Rahmetli Rana Hanım, elinin değdiği herşey gibi salatayı da o kadar güzel o kadar estetik bir incelikle sofraya getirirdi ki bir süre yemeğe kıyamaz bir tablo gibi seyrederdim. Nur içinde yatsın. Allah’ın rahmeti, Peygamberin şefaati üzerine olsun. Bütün evren akıl almaz bir tertip ve düzen içinde. Biz nasıl çapaçul olabiliriz. Bu doğrudan doğruya hayatın kanunlarının dışına çıkmak olur. Dağınık bir masa, dağınık bir çevre insanı mutsuz eder, huzursuz bırakır. Eşyadaki intizamsızlık insan ruhuna da sirayet eder. Bazı Amerikan şirketlerinde patronlar gece yarısı şirkete gelir genel müdürün masasına bakarlarmış. Eğer dağınık, düzensizse derhal o genel müdürün işine son verilirmiş. Hayatın en ufak bir şekilde dahi olsa tertipsizliğe, düzensizliğe tahammülü yok. Üstelik tertipli olmak hiç de zor değil ki. Yalnız anne babanın çok küçük yaştan itibaren çocuklarını bu konuda da eğitmeleri gerekiyor. Liseye, üniversiteye giden bir genç kızın yatağını, pijemalarını annesi topluyorsa zaten maç 8-0 bitmiş demektir. O kızdan ne iyi bir eş ne iyi bir anne, ne iyi bir meslek kadını olur. O, hayatı kararmış, çevresindeki herkesi zehirleyen bir parazittir. İnsanlık adına, uygarlık adına utanılacak, hicap duyulacak bir zavallıdır.

Selam, sevgi ve saygı ile.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :