Sayın “Kardan Adam”,

14.2.2008 tarihli mailinizi aldım.

Efendim, hiç birimiz bu dünyaya dilekçe vererek gelmedik. Hepimiz bir ayrı alem içindeyiz. Şöyle çevremize bir bakalım. Mutlu olan, huzurlu olan, haddini bilen, yaşamayı bir sanat haline getiren kaç kişi var. İnsanlar tatlı ekmeklerini acı hale getirmek için sanki yarışa çıkmışlar. Feryadlar, şikayetler göklere ulaşıyor. Dargınlar, küskünler, kırgınlar hergün biraz daha artıyor. İş o hale gelmiş ki insanlar darılmak için sanki bahane arıyorlar. Bütün bu patırtı, gürültü içinde dünyaya niçin gönderildiğinin bilincine varıp adam gibi yaşayanlar ne kadar az. Yunus Emre bizlere

“Nazar eyle ileri

Pazar eyle götürü

Yaradılanı hoşgör

Yaradandan ötürü”

diyor. “Seviniz, seviliniz, dünya kimseye kalmaz” diyor. Hal böyleyken adına nefis denilen ifrit bizi nerelere götürüyor. Bütün mes’ele, yeryüzündeki bütün insanları, hayvanları, bitkileri, eşya ve cemadatı Muhammedi bir  aşkla kucaklayıp hayatı yaşarken şiirleştirebilmek. Yapabilenlere ne mutlu. Allah onlardan razı olsun.

Selam, sevgi ve saygı ile.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :