Sayın Hülya,

14 Haziran 2006 tarihli mailinizi aldım. Gerçekleri görebildiğiniz için çok memnun oldum. Eğer bunda milyarda bir bile olsa benimde hissem varsa, kendimi, Allah’ın mutlu kullarından biri sayarım.

Efendim, buyurduğunuz gibi hayat acılarla, ıstıraplarla, çilelerle, gözyaşlarıyla dolu. Bazen iftiraya uğruyor, en nezih, en temiz, en güzel duygularımız yanlış yorumlanıyor. Hepimiz, ama tek istisna olmadan hepimiz bir hayat imtihanı içindeyiz. Ama şu şekilde, ama bu şekilde. Karşılaştığımız acı durumlar, çektiğimiz çileler hep bizim olgunlaşmamız, yetişmemiz, tekâmül etmemiz için. Yüce Allah sevgisinden halk ettiği kuluna hiç boş yere acı çektirir mi? Ama gel gör ki, o acılar çekilmeden, o ıstırap alevleri içinde yanmadan da gelişme, olgunlaşma, tekâmül olmuyor.

Ne mutlu o güzel insanlara ki, çektiği ıstırapların bir anlamı, bir maksadı olduğunun bilincine varır da, onu araştırıp bulur ve hayatını ona göre yönlendirirse. O insanlar her türlü tebcilin, takdirin, tebrikin üstündedirler. Allah onlardan razı olsun.

Ben de sizi o olgun, o kâmil insanlardan biri olarak görüyor, selam, sevgi ve saygılarımı sunuyorum, dualarınızı bekliyorum.

Sabri Tandoğan

Sayın Sabri Tandoğan'ın cevaben yazdıkları :